Archief 2010
P.B. met één seconde en een geweldige 2de plek.
De day after na de Venloop. Ben ik tevreden jazeker, een 2de plek en een p.b. tijd. Wat een volk langs het parcours. Echt geweldig, dit zie je niet snel ergens in Nederland. Alle toeschouwers bedankt voor het supporteren. Tevens ook de vrijwilligers die mee hebben gelopen aan dit geweldig evenement. Van het afzetten van het parcours, versieren, tot aan het aanreiken van de drankposten. Ook al heb geen drank aangenomen. Maar toch bedankt.
Heb ik nu vandaag spierpijn, nee. Is dit een slecht teken! Kon het gisteren misschien nog iets harder ? Ik weet het niet, maakt nu ook niet veel uit. Heb ervan genoten en verheug mij enorm op de komende tijd. Ik wil hier nog wel een wedstrijdverslag beschrijven, maar heb helaas vandaag niet heel veel tijd. Dus bij deze sorry.
____________________________________________________________________
Carel van Nisselroy: ‘De 10.000m voor zichzelf, de marathon voor het team’
Patrick Stitzinger wil komende zomer bij de EK in Barcelona zowel de 10.000m als de marathon lopen, zegt Carel van Nisselroy. Op de baan loopt hij voor zichzelf, op de weg eventueel voor het Nederlands team. Maar de coach houdt met zijn trainingsprogramma ook rekening met een wellicht gedwongen keuze. Komend weekend wil de 28-jarige Maastrichtenaar in de Venloop eerst zijn startbewijs op de 42km veilig stellen. Begin juni doet hij een kwalificatiepoging op de baan.
Stitzinger kwam zo´n acht jaar geleden bij Van Nisselroy, in het voetspoor van zijn toenmalige trainer Hub Tummers, die zich ook aansloot bij ADRT Pegasus. Die vereniging voor toplopers, opgericht in 1995, is een initiatief van de Venlose atletiekcoach. Anno 2010 begeleidt Van Nisselroy alleen Stitzinger en Sander Schutgens nog.
Crosser
´Patrick heeft zich in de eerste jaren van onze samenwerking goed kunnen optrekken aan Sander´, aldus Van Nisselroy. ´Hij werd gezien als een goede crosser, die op de baan nooit tot grote prestaties zou komen. Dat bleek uit zijn prestaties, maar had ook te maken met zijn postuur: een weliswaar frêle bovenlichaam, maar stevige benen. Ik vond het echter belangrijk dat hij het werk op de baan niet zou ontlopen. Als je op de weg succesvol wilt zijn, moet je een 10.000m onder de dertig minuten kunnen lopen.´
De progressie is vooral af te leiden uit zijn ontwikkeling op de 3000 en 5000m, waar hij zijn p.r. tussen 2002 en 2009 wist aan te scherpen van 8.16/14.22 naar 7.56/13.47. In 2008 en 2009 liep hij zijn eerste 10km’s op de weg in tijden rond de 29.00. Hij waagde zich ook aan afstanden tot de halve marathon (zie het atletenprofiel hieronder). Vorig jaar leverde het hem de Nederlandse titel op de 21km op bij de CPC. In het najaar debuteerde hij vervolgens in Amsterdam op de hele marathon met een tijd van 2.15.01.
Rustdag
Stitzinger traint momenteel elf maal per week. ‘Het belangrijkste is dat hij één rustdag heeft’, zegt Van Nisselroy. Verder is één dag is bestemd voor de lange duurloop, die nu tot wel dertig kilometer gaat. ‘Daarmee voorkom ik onder andere dat hij in de voorbereiding voor een marathon opeens aan veel langere afstanden moet wennen’, zegt Van Nisselroy. Op de vijf overige dagen staan twee trainingen op het programma, waarvoor de coach steeds een ander tempo aangeeft.
‘Ik werk niet met hartfrequentie of zones. Die klokjes vind ik, met alle respect, iets voor recreanten. Zelf vind ik de lactaattest beter om aan de hand van de verzuring het omslagpunt te zoeken. En het oog van de meester zegt ook heel erg veel. Ik ben gemiddeld drie keer per week bij de training en neem soms intuïtief beslissingen. Niet alles is tenslotte wetenschappelijk te verantwoorden. Als je de atleet goed kent, kun je soms aan het geluid van z’n schoenen op het asfalt horen hoe het gaat. Of aan z’n stem als-ie z’n laatste training beschrijft.’
Basiswerk
Bij Stitzinger wijst de lactaatmeting momenteel uit dat hij bij een tempo tussen de 19,5 en 20,5 km/u gaat verzuren. ‘Dat gaat wel wat omhoog als we ná de Venloop wat specifieker gaan trainen’, zegt Van Nisselroy. ‘In de afgelopen maanden hebben we vooral veel basiswerk gedaan. Ik heb met Sander de fout gemaakt dat hij ná zijn eerste marathon binnen een jaar nog twee marathons liep. Patrick heeft ná “Amsterdam” alle tijd voor herstel genomen en loopt ook geen voorjaarsmarathon. In de eerste wedstrijden na dat debuut waren z’n tijden ook niet belangrijk.’
Mede door het slechte winterweer trainde Stitzinger de laatste maanden eens per week in de indoorhal van Sittard. ‘Daar is me pas goed opgevallen dat hij coördinatief heel beperkt is. De gewone loopscholing beheerst hij wel, maar als ik wat meer vroeg, ging het vaak mis. Daar hebben we veel nadruk op gelegd. En we hebben, mede met het oog op Barcelona, standaard een maal per week een heuveltraining met korte afstanden gedaan.’
EK Barcelona
Voor het zomerseizoen staat de EK in Barcelona dus centraal. Stitzinger koos welbewust voor de 10.000m als belangrijkste doel. Hij heeft voldaan aan de limiet voor het marathonteam en Van Nisselroy verwacht dat hij komende zondag in de Venloop geen moeite zal hebben met de eis tot vormbehoud. Hij deed dat feitelijk al bij de Twintig van Alphen, maar die wedstrijd had niet het predicaat “nationaal”, zo kregen coach en atleet twee dagen tevoren te horen. ‘Jammer,want ik had zelfs al geregeld dat hij na de wedstrijd terecht kon voor de dopingcontrole’, zegt Van Nisselroy.
Maar de Limburgse atleet wil niet afhankelijk zijn van anderen. Trainingsmaatje Schutgens heeft leergeld betaald, omdat hij door afzeggingen van anderen eerdere deelnames aan een WK marathon in het water zag vallen. De individuele eis voor de marathon is op dit moment niet haalbaar, hij dicht zichzelf meer kansen toe op de tien kilometer.
‘Patrick gaat op 5 juni bij de Euro Challenge in Marseille proberen aan de limiet te voldoen. Hij moet dan 28.25 lopen. Ik heb aan de hand van prestaties van zo’n zestig andere atleten op de 5000 en 10.000m berekend dat het gemiddelde verval 55 seconden is. Dus wordt het doeltempo in de trainingen de komende weken een 5km-tijd van 13.40 tot 13.45 en dat is voor hem best pittig’, aldus Van Nisselroy.
Team
Na de wedstrijd in Marseille zal duidelijk zijn of Stitzinger zich gekwalificeerd heeft voor de 10.000m én of er voldoende marathonlopers zijn om een team naar Barcelona te sturen. ‘In principe wil Patrick op beide onderdelen starten. Dinsdag de tien kilometer en zondag de marathon. Eventueel loopt hij de eerste 25km in dienst van de anderen en kijkt dan hoe hij ervoor staat’, zegt Van Nisselroy. ‘Het zal gezien de te verwachten temperatuur, het heuvelachtige parcours en het feit dat de wedstrijd rond het middaguur plaatsvindt, toch al heel zwaar worden.’
Atletenprofiel
Patrick Stitzinger
Geb: 25-08-81
Persoonlijk records:
1500m – 3.47,07 (2007)
3000m – 7.56,09 (2007)
5000m – 13.47,51 (2007)
10.000m – 28.44,74 (2006)
10km – 28.57 (2008)
15km – 44.19 (2008)
20km – 59.57 (2008)
21km – 62.43 (2009)
42km – 2.15.01 (2009)
_______________________________________________________________________________________________________
Patrick Stitzinger is vandaag zesde geworden in de 20 van Alphen. De Limburger bleef nipt onder het uur en klokte een tijd van 59:58. Met deze tijd voldoet hij ruimschoots aan de eis voor vormbehoud voor het EK in Barcelona. Stitzinger die zich in oktober kwalificeerde voor het marathonteam moest dit jaar nog vormbehoud tonen om definitief aanspraak te maken op een plek in de ploeg. De eis voor de lopers die in aanmerking komen voor het team staat op 1:03.00.
update: De Atletiekunie meldt op haar site dat het vormbehoud van Stitzinger niet erkend zal worden: ‘Maar de Atletiekunie zal de prestatie niet erkennen als vormbehoud voor de EK in Barcelona, omdat het het evenement dit jaar geen nationale wedstrijd is. Dit vanwege het samenvallen met de SPAR NK Cross.’
In het Limburgs Dagblad reageert Stitzinger als volgt: ‘Drie dagen voor Alphen krijg je dat te horen. Ik heb bewust voor deze wedstrijd gekozen om er vormbehoud te tonen en mijn trainer heeft dat al weken geleden bij de Atletiekunie doorgegeven. En dan komt die nu met regeltjes aanzetten. Als er geen gekke dingen gebeuren, voldoe ik over veertien dagen in de Venloop aan de eis op de halve marathon. Geen punt.’
De wedstrijd in Alphen werd overigens gewonnen door de Keniaan Bernard Chepkok in een tijd van 58:18 en had daarmee tien seconden voorsprong op de nummer twee, de Ethiopiër Dejene Yridaw. Gilbert Yegon finishte op een derde plaats in een tijd van 58.56. Bij de vrouwen ging de winst eveneens naar een Keniaanse. Pauline Wangui won in een tijd van 1:06.21 en bleef daarmee de Oegandese Adero Nyakisi bijna een halve minuut voor. Beste Nederlandse was Inge van Bergen op een vijfde plek met een tijd van 1:13.55
________________________________________________________________________________________________
Nederlands sterkste 10km weg- wedstrijd of wel Road Race.
Net zoals, de Venloop is hier in Schoorl de Nederlandse atleet de belangrijkste deelnemer. Geen gedoe met hazen en tempomakers. Een sterk veld en rammen met die hap. Zo creëerje een mooie wedstrijd met man tot man gevechten.
Mijn vorm is nog niet super, dit is ook nog niet de bedoeling. Mijn doelen liggen later op het jaar. Wij hebben dan ook voor een andere trainingsaanpak gekozen, nou ja Carel eigenlijk. Ik gehoorzaam netjes en geloof erin. Daarbij komt ook nog eens dat ik geen held ben om in sneeuw te lopen. En zo af en toe trainingen en kilometers heb moeten schrappen.
De wedstrijd; ik ramde er lekker in. Speelde mooi de baas de eerste 3 kilometers. Met als gevolg dat ik op het 4 kilometer punt even op mijn adem was getrapt . Op een voor mij iets moeilijker beloopbaar stuk parcours. Zo moest ik in een korte tijd behoorlijk wat meters prijs geven op 3 van mijn concurrenten. Na 6 kilometer kwam de kracht langzaam terug en liep ik mij zelf wee naar een 2de plek. Sloeg en flink gat met Michel Butter. Maar Michel kwam de laatste kilometer sterk terug, hierdoor ontstond er een spannende laatste kilometer. Met een aantal versnellingen kon ik Michel weer van mij afschudden. En liep ik naar een tevreden 2de plek.
De basis is oké. Nu trainen, vetlaagjes wegwerken, afzien en nog een keer trainen,volle bak richting Europacup en Barcelona.
_____________________________________________________________________________________________________________________
Column Wilfried de Jong: Wilde Lopers
In het duister slipten de wielen van mijn auto. Ik keek in de achteruitkijkspiegel en zag een spoor door een sneeuwduin. Voor me lag de snelweg er schoon en begaanbaar bij.
Ik had zaterdagavond niet mogen vertrekken volgens Erwin Kroll, de ANWB, het KNMI, de premier en onze vorstin. Ik deed het toch. Met een lange neus naar het nationale weeralarm. Ik kon mijn vrienden van de Halve van Egmond niet in de steek laten. Ze hadden net gehoord dat hun atletiekwedstrijd voor zondag was afgelast.
Noord-Holland zou onbegaanbaar zijn. Ik belde onderweg met een vriend die in Alkmaar woont. Na drie keer overgaan zag ik zijn huis al voor me. Volledig ingesneeuwd. Verwarming kapot. Binnen met oude kranten in de weer in de open haard en gepofte aardappels als avondvoer. Maar niets van dat al.
De wegen rond Alkmaar waren, hoorde ik, zo goed als sneeuwvrij. Egmond was nog maar een kippeneindje. Een kwartier later parkeerde ik mijn auto bij Hotel Zuiderduin en liep – zonder uit te glijden – op mijn zwarte leren puntjes naar binnen.
Serieuze koppen keken me wezenloos aan. De koudste loop van het heelal was afgelast, een atletiekklassieker waar witte Afrikanen zich elk voorjaar met kapmessen een weg waanden door stalagmieten van ijs, op zoek naar het spoor in de duinen en op het strand.
De organisatie had 18.000 inschrijvingen binnengekregen. Er was angst voor chaos, op en rond het parcours. Belangrijkste struikelblok: een negatief advies van GHOR. Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen. Geen fijne afkorting, en dan ook nog zo’n impopulaire beslissing.
In de hotellobby kropen de diehards bij elkaar. De Halve van Egmond moest altijd doorgaan. Iemand herinnerde zich nog een editie waarbij er maar liefst anderhalve meter sneeuw op het parcours lag.
Toen hoorde je niemand klagen. Nu wel.
“Men kan de veiligheid van de lopers niet garanderen”. Vrij vertaald: wat doe je als iemand een hartaanval krijgt op het strand en de wielen van de ambulance hebben geen grip op de gladde duinpaden. Je zou zeggen: sneeuwkettingen erom en gas.
“Weet je hoeveel mensen er sterven tijdens het kijken naar Boer zoekt Vrouw? Je moet verdomme toch ergens een keer dood kunnen gaan?” zei een loper.
Ik keek naar de afgetrainde bekken. Deze mannen en vrouwen leken allemaal een handtekening te willen zetten voor een natuurlijke dood tijdens de Halve van Egmond. Een steek in de zij op het strand. Helse pijn in een sneeuwstorm. Door de knieën. Languit op de grond. Een tik van een ijsschots uit zee. Dood.
Een paar honderd atleten riepen dat ze op zondagochtend “wild” gingen lopen. Zonder ambulance. Zonder organisatie. Gewoon, een startlijn trekken, elkaar afmatten in de duinen en op het strand, diepe kou voelen tot in je botten, huilen om protesterende tenen, handen, neuzen, tepels en testikels.
Ik zag de groep lopers al voor me. Ze deden denken aan de intelligente dolfijnen die moedwillig een strand opschoven voor een zelfverkozen dood. En de reddende mens maar water sprenkelen op de droge ruggen van de vissen, ondertussen smekend of ze rechtsomkeert wilden maken.
Gistermiddag kreeg ik berichten van het front. De wilde loop was voorbij. Het was “glad, maar nergens onbegaanbaar”. De atleten hadden moeten knokken tegen een ijselijke Noordooster wind. Kelen werden afgesneden en ijskoude spieren weigerden dienst.
Er vielen geen doden te bewonderen
_______________________________________________________________________________________________________________________
Sylvesterloop Esloo
Als eerst iedereen de beste wensen gewenst voor 2010.
Geen Sylvesterloop in Trier of Soest . Maar wel in Esloo, ons eigen Limburg. Een zeer leuke gezellige wedstrijd die om 19.00uur plaatsvond. Dit betekent aanloop, plus 7 rondes. Totaal 10km in het donker af raffelen.
Het ADRT Pegasus was sterk vertegenwoordig met Michel van de Wall (5de), Patrick Franken (3de) en ik zelf(1ste0. Ondanks de kou en 7 keer een heuveltje in het parcours ben ik tevreden over mijn prestatie. Het rolde lekker, ritme was goed en ook nog eens leuke eindtijd 29.48min. Dus al met al een mooie afsluiter voor 2009. Nu lekker doortrainen. Er zal nog een hoop werk moeten worden verricht voordat ik in topvorm ben. Maar het gaat wel weer de goede kant op. We zullen wel zien wat Egmond ons brengt. In ieder geval hoogwater, kou en 21km.
Bij deze wil ik al mijn bezoekers en supporters bedanken voor het volgen van mijn verrichtingen. Hopelijk zal ik u in 2010 weer niet teleur stellen, maar verassen.
______________________________________________________________________________________________________________________
Monferlandrun
Wegens een sterfgeval in de familie. Was ik niet in staat om een goede prestatie te laten zien. Ik heb zelf besloten om toch te starten. Met de hoop dat ik al mijn energie even in het lopen kon stoppen.
_______________________________________________________________________________________________________________________
De warandeloop
Ik had er enorme zin in, maar blijkbaar was mijn lichaam er niet klaar voor. De gehele wedstrijd liep ik achter de feiten aan en heb ik moeten erkennen dat je zonder specifieke cross training duidelijk te kort komt. Vorige week in Nijmegen gaf ik al blijk van enige twijfel en nu is gebleken dat ik inderdaad niet klaar was voor deze top wedstrijd. Erg jammer, want crossen zit in mijn bloed en het doet enigszins pijn om te zien dat ik niet voorin mee kan doen.
De komende tijd ga ik lekker doortrainen voor het eerste echte doel, Egmond. Tussendoor zal ik een paar keer de vorm testen in Montferland en Brussel en hoop ik in Egmond weer te kunnen tonen wat ik waard ben.
_________________________________________________________________________________________________________________________
Patrick Stitzinger tijdens perconferentie Zevenheuvelenloop from Losse Veter2 on Vimeo.
Mijn eerste wedstrijd na de marathon, geen verwachtingen geen doelen. Gewoon lekker lopen, kijken hoe de beentjes aanvoelen. Het voelde goed aan. Heb leuke race gelopen in een mooi groep met een zeer sterke Ruben Scheurwater. Een andere atleet Thomas Poesiat was ook zeer sterk, proficiat met jullie pr’s. Ik weet nu weer waar is sta op dit moment en trainen gaat nu weer serieus beginnen.
____________________________________________________________________
19-10-2009 Nu mag ik mij een marathonloper
Amsterdam marathon, mijn eerste marathon. Wat kon ik verwachten “ ja dat weet ik eigenlijk niet’’ .Hoe groot is die man met de hamer? Bestaat hij wel, kan ik hem ontwijken of raakt hij mij juist heel hard.
Mijn plan van aanpak was simpel, niet bang zijn. De regels meteen overtreden dus starten op een zeer scherpen tijd. Dit is voor mij 2.12uur en maar kijken hoe lang ik dit kan volhouden.
Wij werden om 10.30uur weggeschoten van uit het Olympisch stadion onder vrijwel ideale weersomstandigheden. Al snel was onze groep gevormd. Onder leiding van Stefan van de Broek en Michel Butter werd het tempo strak aangevoerd. Eerste 5km 15.32 eigenlijk net iets te hard. Maar ik had geen keus. De groep achter ons vertrok nets iets te rustig. En zo raffelde wij onze kilometers verder af langs de Amstel. Zo rond het 20km punt waren onze eerste 2 hazen uitgestapt en waren er nog 3 over. Verder bestond onze groep uit de Nederlanders:Hugo van den Broek en Koen Raymaekers. Daarnaast nog een Brit, een Japanner en een Marokkaanse atleet.
Doorkomst halve 1.05.46 dit betekent een eindtijd van 2.11.30. De benen voelde goed maar ik wist dat het veel te hard was, of misschien toch niet. Misschien wordt het een superdag. Het tempo werd nog eens ophoog gekrikt. Op dat moment liepen we kilometers van 3.02. Schema 2.11 laag. Hoe lang gaat dit goed?
Net iets voor het 25 kilometer punt kreeg mijn Trainer Carel van Nisselroy plots een klapband. Weg mentale begeleiding, weg persoonlijke drinkpost. Oké doorlopen zo dadelijk een drink post en goed opletten. Ondanks dat bij de drinkposten ook bidons met mijn nummer stonden miste ik mijn drank en raak ik een beetje in de stress. Dit waren de belangrijke punten om te drinken. Na flink wat arm gezwaai en omkijken word mijn drank aangeleverd. Dit heeft denk ik wel wat krachten en concentratie gekost en ik zag in de verte een persoon staan, die ik niet wilde ontmoeten de man met de ….. langzaam moet ik dus lossen. Op het 30km zat ik nog op een tempo van 2.11 hoog te lopen maar mijn tempo begon in te zakken.
Vanaf nu was het alleen maar afzien, het tempo zakte helemaal in. Kramp begon op te treden en alles deed pijn. Gelukkig was er plots een vervangend begeleider die voor drinken zorgde om de kramp te onderdrukken.
Ik heb heel even gedacht om uit te stappen. Dit was toen ik de bezemwagen voor hazen en atleten zag staan. Maar gelukkig reed hij op tijd weg. Dit bleek later met opzet te zijn omdat ze wisten hoe verleidelijk de bus voor mij moest uit zien. Dus doorlopen en proberen die 3de plek om het NK veilig te stellen. Oeps weer een kramp scheut.Rond het 37 kilometerpunt hoorde ik een vreemd kabaal. Ja hoor mijn trainer, rijdend op de voorvelg.
Eindelijk ik zag het 40km bordje dus nog 2 te gaan. Misschien lukt het mij nog om onder de 2.15 te duiken. Met mijn laatste krachten die ik nog kon vinden probeerde ik weer naar tempo te zoeken het lukte een beetje. Alles deed pijn, vooral mijn hoofd. Met flinke hoofdpijn probeerde ik hoofdschuddend nog een eindsprint in mijn benen te zoeken. Helaas kon ik hem niet vinden. En zo finish ik in 2.15.01. Moe, kapot en leeg gestreden.
Ben ik tevreden? Jazeker, ik heb alles gegeven en vooral ik heb het geprobeerd. Het was zeker een gok, maar met een “save”race te hebben gelopen en fris te zijn gefinisht was ik zeker niet tevreden. Ik heb ondervonden hoe het is om een marathon te lopen. En ja de man met de hamer bestaat, en ja hij komt hard aan. Maar toch wil ik graag de confrontatie opnieuw aan gaan. Een twintigtal minuten na de finish voelde ik mij alweer vrij fris en dacht alweer aan de volgende. Ik weet dat die 2.12 erin zit.
Bedankt iedereen voor support en de sms-jes Maar een speciale dank voor Carel voor het begeleiden in de training en op naar de 2.12.
Patrick Amsterdam
2009
15.32 15.32
31.12 15.40
46.47 15.35
1.02.21 15.34
1.05.46 1/2marathon
1.17.35 15.14
1.33.27 15.52
1.49.54 16.27
2.07.14 17.40
2.15.01 7.27