Egmond
Column Wilfried de Jong: Wilde Lopers
In het duister slipten de wielen van mijn auto. Ik keek in de achteruitkijkspiegel en zag een spoor door een sneeuwduin. Voor me lag de snelweg er schoon en begaanbaar bij.
Ik had zaterdagavond niet mogen vertrekken volgens Erwin Kroll, de ANWB, het KNMI, de premier en onze vorstin. Ik deed het toch. Met een lange neus naar het nationale weeralarm. Ik kon mijn vrienden van de Halve van Egmond niet in de steek laten. Ze hadden net gehoord dat hun atletiekwedstrijd voor zondag was afgelast.
Noord-Holland zou onbegaanbaar zijn. Ik belde onderweg met een vriend die in Alkmaar woont. Na drie keer overgaan zag ik zijn huis al voor me. Volledig ingesneeuwd. Verwarming kapot. Binnen met oude kranten in de weer in de open haard en gepofte aardappels als avondvoer. Maar niets van dat al.
De wegen rond Alkmaar waren, hoorde ik, zo goed als sneeuwvrij. Egmond was nog maar een kippeneindje. Een kwartier later parkeerde ik mijn auto bij Hotel Zuiderduin en liep – zonder uit te glijden – op mijn zwarte leren puntjes naar binnen.
Serieuze koppen keken me wezenloos aan. De koudste loop van het heelal was afgelast, een atletiekklassieker waar witte Afrikanen zich elk voorjaar met kapmessen een weg waanden door stalagmieten van ijs, op zoek naar het spoor in de duinen en op het strand.
De organisatie had 18.000 inschrijvingen binnengekregen. Er was angst voor chaos, op en rond het parcours. Belangrijkste struikelblok: een negatief advies van GHOR. Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen. Geen fijne afkorting, en dan ook nog zo’n impopulaire beslissing.
In de hotellobby kropen de diehards bij elkaar. De Halve van Egmond moest altijd doorgaan. Iemand herinnerde zich nog een editie waarbij er maar liefst anderhalve meter sneeuw op het parcours lag.
Toen hoorde je niemand klagen. Nu wel.
“Men kan de veiligheid van de lopers niet garanderen”. Vrij vertaald: wat doe je als iemand een hartaanval krijgt op het strand en de wielen van de ambulance hebben geen grip op de gladde duinpaden. Je zou zeggen: sneeuwkettingen erom en gas.
“Weet je hoeveel mensen er sterven tijdens het kijken naar Boer zoekt Vrouw? Je moet verdomme toch ergens een keer dood kunnen gaan?” zei een loper.
Ik keek naar de afgetrainde bekken. Deze mannen en vrouwen leken allemaal een handtekening te willen zetten voor een natuurlijke dood tijdens de Halve van Egmond. Een steek in de zij op het strand. Helse pijn in een sneeuwstorm. Door de knieën. Languit op de grond. Een tik van een ijsschots uit zee. Dood.
Een paar honderd atleten riepen dat ze op zondagochtend “wild” gingen lopen. Zonder ambulance. Zonder organisatie. Gewoon, een startlijn trekken, elkaar afmatten in de duinen en op het strand, diepe kou voelen tot in je botten, huilen om protesterende tenen, handen, neuzen, tepels en testikels.
Ik zag de groep lopers al voor me. Ze deden denken aan de intelligente dolfijnen die moedwillig een strand opschoven voor een zelfverkozen dood. En de reddende mens maar water sprenkelen op de droge ruggen van de vissen, ondertussen smekend of ze rechtsomkeert wilden maken.
Gistermiddag kreeg ik berichten van het front. De wilde loop was voorbij. Het was “glad, maar nergens onbegaanbaar”. De atleten hadden moeten knokken tegen een ijselijke Noordooster wind. Kelen werden afgesneden en ijskoude spieren weigerden dienst.
Er vielen geen doden te bewonderen
_______________________________________________________________________________________________________________________
Sylvesterloop Esloo
Als eerst iedereen de beste wensen gewenst voor 2010.
Geen Sylvesterloop in Trier of Soest . Maar wel in Esloo, ons eigen Limburg. Een zeer leuke gezellige wedstrijd die om 19.00uur plaatsvond. Dit betekent aanloop, plus 7 rondes. Totaal 10km in het donker af raffelen.
Het ADRT Pegasus was sterk vertegenwoordig met Michel van de Wall (5de), Patrick Franken (3de) en ik zelf(1ste0. Ondanks de kou en 7 keer een heuveltje in het parcours ben ik tevreden over mijn prestatie. Het rolde lekker, ritme was goed en ook nog eens leuke eindtijd 29.48min. Dus al met al een mooie afsluiter voor 2009. Nu lekker doortrainen. Er zal nog een hoop werk moeten worden verricht voordat ik in topvorm ben. Maar het gaat wel weer de goede kant op. We zullen wel zien wat Egmond ons brengt. In ieder geval hoogwater, kou en 21km.
Bij deze wil ik al mijn bezoekers en supporters bedanken voor het volgen van mijn verrichtingen. Hopelijk zal ik u in 2010 weer niet teleur stellen, maar verassen.
______________________________________________________________________________________________________________________
Monferlandrun
Wegens een sterfgeval in de familie. Was ik niet in staat om een goede prestatie te laten zien. Ik heb zelf besloten om toch te starten. Met de hoop dat ik al mijn energie even in het lopen kon stoppen.
_______________________________________________________________________________________________________________________
De warandeloop
Ik had er enorme zin in, maar blijkbaar was mijn lichaam er niet klaar voor. De gehele wedstrijd liep ik achter de feiten aan en heb ik moeten erkennen dat je zonder specifieke cross training duidelijk te kort komt. Vorige week in Nijmegen gaf ik al blijk van enige twijfel en nu is gebleken dat ik inderdaad niet klaar was voor deze top wedstrijd. Erg jammer, want crossen zit in mijn bloed en het doet enigszins pijn om te zien dat ik niet voorin mee kan doen.
De komende tijd ga ik lekker doortrainen voor het eerste echte doel, Egmond. Tussendoor zal ik een paar keer de vorm testen in Montferland en Brussel en hoop ik in Egmond weer te kunnen tonen wat ik waard ben.
_________________________________________________________________________________________________________________________
Patrick Stitzinger tijdens perconferentie Zevenheuvelenloop from Losse Veter2 on Vimeo.
Mijn eerste wedstrijd na de marathon, geen verwachtingen geen doelen. Gewoon lekker lopen, kijken hoe de beentjes aanvoelen. Het voelde goed aan. Heb leuke race gelopen in een mooi groep met een zeer sterke Ruben Scheurwater. Een andere atleet Thomas Poesiat was ook zeer sterk, proficiat met jullie pr’s. Ik weet nu weer waar is sta op dit moment en trainen gaat nu weer serieus beginnen.
____________________________________________________________________
19-10-2009 Nu mag ik mij een marathonloper
Amsterdam marathon, mijn eerste marathon. Wat kon ik verwachten “ ja dat weet ik eigenlijk niet’’ .Hoe groot is die man met de hamer? Bestaat hij wel, kan ik hem ontwijken of raakt hij mij juist heel hard.
Mijn plan van aanpak was simpel, niet bang zijn. De regels meteen overtreden dus starten op een zeer scherpen tijd. Dit is voor mij 2.12uur en maar kijken hoe lang ik dit kan volhouden.
Wij werden om 10.30uur weggeschoten van uit het Olympisch stadion onder vrijwel ideale weersomstandigheden. Al snel was onze groep gevormd. Onder leiding van Stefan van de Broek en Michel Butter werd het tempo strak aangevoerd. Eerste 5km 15.32 eigenlijk net iets te hard. Maar ik had geen keus. De groep achter ons vertrok nets iets te rustig. En zo raffelde wij onze kilometers verder af langs de Amstel. Zo rond het 20km punt waren onze eerste 2 hazen uitgestapt en waren er nog 3 over. Verder bestond onze groep uit de Nederlanders:Hugo van den Broek en Koen Raymaekers. Daarnaast nog een Brit, een Japanner en een Marokkaanse atleet.
Doorkomst halve 1.05.46 dit betekent een eindtijd van 2.11.30. De benen voelde goed maar ik wist dat het veel te hard was, of misschien toch niet. Misschien wordt het een superdag. Het tempo werd nog eens ophoog gekrikt. Op dat moment liepen we kilometers van 3.02. Schema 2.11 laag. Hoe lang gaat dit goed?
Net iets voor het 25 kilometer punt kreeg mijn Trainer Carel van Nisselroy plots een klapband. Weg mentale begeleiding, weg persoonlijke drinkpost. Oké doorlopen zo dadelijk een drink post en goed opletten. Ondanks dat bij de drinkposten ook bidons met mijn nummer stonden miste ik mijn drank en raak ik een beetje in de stress. Dit waren de belangrijke punten om te drinken. Na flink wat arm gezwaai en omkijken word mijn drank aangeleverd. Dit heeft denk ik wel wat krachten en concentratie gekost en ik zag in de verte een persoon staan, die ik niet wilde ontmoeten de man met de ….. langzaam moet ik dus lossen. Op het 30km zat ik nog op een tempo van 2.11 hoog te lopen maar mijn tempo begon in te zakken.
Vanaf nu was het alleen maar afzien, het tempo zakte helemaal in. Kramp begon op te treden en alles deed pijn. Gelukkig was er plots een vervangend begeleider die voor drinken zorgde om de kramp te onderdrukken.
Ik heb heel even gedacht om uit te stappen. Dit was toen ik de bezemwagen voor hazen en atleten zag staan. Maar gelukkig reed hij op tijd weg. Dit bleek later met opzet te zijn omdat ze wisten hoe verleidelijk de bus voor mij moest uit zien. Dus doorlopen en proberen die 3de plek om het NK veilig te stellen. Oeps weer een kramp scheut.Rond het 37 kilometerpunt hoorde ik een vreemd kabaal. Ja hoor mijn trainer, rijdend op de voorvelg.
Eindelijk ik zag het 40km bordje dus nog 2 te gaan. Misschien lukt het mij nog om onder de 2.15 te duiken. Met mijn laatste krachten die ik nog kon vinden probeerde ik weer naar tempo te zoeken het lukte een beetje. Alles deed pijn, vooral mijn hoofd. Met flinke hoofdpijn probeerde ik hoofdschuddend nog een eindsprint in mijn benen te zoeken. Helaas kon ik hem niet vinden. En zo finish ik in 2.15.01. Moe, kapot en leeg gestreden.
Ben ik tevreden? Jazeker, ik heb alles gegeven en vooral ik heb het geprobeerd. Het was zeker een gok, maar met een “save”race te hebben gelopen en fris te zijn gefinisht was ik zeker niet tevreden. Ik heb ondervonden hoe het is om een marathon te lopen. En ja de man met de hamer bestaat, en ja hij komt hard aan. Maar toch wil ik graag de confrontatie opnieuw aan gaan. Een twintigtal minuten na de finish voelde ik mij alweer vrij fris en dacht alweer aan de volgende. Ik weet dat die 2.12 erin zit.
Bedankt iedereen voor support en de sms-jes Maar een speciale dank voor Carel voor het begeleiden in de training en op naar de 2.12.
Patrick Amsterdam
2009
15.32 15.32
31.12 15.40
46.47 15.35
1.02.21 15.34
1.05.46 1/2marathon
1.17.35 15.14
1.33.27 15.52
1.49.54 16.27
2.07.14 17.40
2.15.01 7.27