Patrick Stitzinger Road Racer

Blijdschap en teleurstelling,

Natuurlijk ben ik ontzettend blij met mijn 3de titel en zeker als ik deze in Limburg kan veroveren. Als junior was het altijd een droom om als senior een titel te winnen in eigen provincie, en dit is mij gelukt. Super dus!
Teleurstelling was er ook om het feit dat ik geen persoonlijk record of snelle tijd heb gelopen. Ik was er zo opgebrand om mijn pr aan te scherpen. Oké het was wel wat warm maar daar wil ik niet de oorzaak aan geven. Ik voelde mij super sterk voor de wedstrijd. Ondanks dat ik een aantal trainingen heb moeten missen wegens verschillende keren ziek te zijn geweest. Ik wilde dan ook graag vast houden aan mijn voor opgestelde plan; “Meteen de vlam erin en lopen ermee”. Eerste 5km alles volgens plan 10km doorkomst ook nog goed. Ik voelde mij super en volgde te tred van onze tempo maker goed. Maar wat er tussen 10 en 15 is gebeurd weet ik niet precies ik had het gevoel dat het tempo er nog goed inzat. Maar op het 15km zag ik tot schrik dat er een flink verval was gekomen. Dit was voor mij een zwaar moment en een moment van zwakte. Ik voelde al mijn krachten plots weggaan en moest lossen.

De laatste 5 km waren gewoon slecht ik liep te balen over de tijd en mijn focus was weg. Kon mij geen pijn meer doen in de wedstrijd en baalde nog meer. Ondanks het geweldige publiek. Bleef ik boos op mijzelf.

Hoe kon ik nu teleurgesteld zijn, terwijl hier zo veel mensen mij vol passie hier toe juichen. N, de dag na de wedstrijd. Heb ik alles beter een plekje kunnen geven. Ik kon gewoon geen toptijd lopen met deze voorbereiding 12 dagen geleden zag ik het door de buikgriep nog niet zitten en nu denk ik een pr te lopen. Nee Patrick je moet zeer te vrede zijn met je Titel en dat ben ik dan ook. Maar een sporter wil altijd beter.

Een mooie voorbereidingswedstrijd voor de Venloop over 3 weken. Maar dit wil niet zeggen dat ik deze wedstrijd als minder belangrijk
beschouwd. Aangezien de organisatie een mooi sterk Nederlands veld heeft samen gesteld moet je toch wel serieus aan de bak, om bij de eerste 3 te eindigen.

Maar wat van voorbereiding had ik? Nou niet eentje waar je met veel vertrouwen naar een wedstrijd toe gaat. Laat ik beginnen met de vorige
week. Dit was een week, met  af  en toe goede en slechte trainingen. Op de vrijdagavond had ik nog  goede
trainingsavond, tempo blokken. Met een trainings omvang van ruim 30km.

Maar op zondag ben ik ziek geworden. Buikgriep, slap futloos buikpijn en noem maar op dit duurde tot woensdag avond. Tot donderdag heb geen
meter gelopen alle vertrouwen weg, wilde mij afmelden. Donderdagochtend toch maar trainen. Inlopen moeizaam, maar nu de hoofdtraining, om te kijken of er zondag gelopen kon worden 2km+1km 2x rond mijn omvangstempo. Maar wat verbaasde mij?  De training ging naar wens,  liep vrij soepel mijntempo’s . Nou dacht ik :” de schade valt wel mee” we kunnen starten. Vrijdag 60min redelijk ,zaterdagochtend 40min slecht. Liep voor geen
meter. Op het werk was het ongelooflijk druk. Zaterdagavond dood moe van het werk naar huis gekomen. Vroeg naar bed en zondag met de auto naar Alphen.

Nu het wedstrijdverloop: aangezien ik twijfelde over mijn vorm peil, besloot ik rustig van start te gaan. Jesper had er flink zin in, hij
vloog bij de start er meteen lekker in. De anderen atleten besloten toch iets minder hard van start te gaan. Na 3km had Jesper al een voorsprong van ongeveer 15 a 20sec. Wij kwamen op het 3km punt volgens mij door in 9.05/10 min. De latere winner Mutai besloot dat het tijd was geworden om actie te ondernemen. Hij versnelde behoorlijk Abdi volgde goed. Nu was het tijd voor mij om scherp te zijn. Ik versnelde mee. Na ongeveer 4km moest Abdi weer lossen.  Mutai en ik begonnen in te lopen op Jesper. Bij het 7km punt konden wij  de aansluiting maken. Mutai was behoorlijk sterk en versnelde bij een brug Jesper ging goed mij, ik gaf een paar meters toe maar in de afdaling kon ik makkelijk terug lopen. Het verbaasde mij dat Jesper het moeilijk kreeg, en moest lossen. Nu pas het punt aangekomen om door te zetten. We werkte goed samen. Maar Mutai was wel zeker sterker. Hij deed immers veel meer kop en sleurwerk. Bij ruim 18km begon bij mij de batterij langzaam leeg te lopen. Ik probeerde het nog wel maar de tegen wind en het flinke draaien en keren van de laatste 5 km waren te veel  voor mij. De laatste km heb ik genoten van het publiek en neem de niet meer alle risico’s genomen. Maar desondanks liep ik wel nog een pr op de 20km 59.51min.

Wat betekend dit voor mij. Een paar dagen rust kan heus geen kwaad. Mijn basis is goed en heb geen schade opgelopen. Kan en moet nu ruim 2 weken goed trainen om nog een paar procent te verbeteren. Om super te zijn in de Venloop

Een geweldig sterk deelnemersveld, de hele Nederlandse top stond aan de start van deze editie. Iedereen fit tot top fit aan de start. Het was een mooie wedstrijd. Waar werd gestreden om plaats. Helaas waren de laatste 500m van mij vrij slecht,voor mijn gevoel. Ik had gedacht hier iets meer power in de benen te hebben, maar helaas ik kon mij op deze dag niet super hard afzien.

Maar ik ben zeker te vrede over het verloop en het gevoel tijdens en na de wedstrijd. Ik sta er op dit moment beter voor als vorig jaar. Mijn basis is weer een stuk hoger geworden.  Het word nu een periode van echt hard trainen en dan knallen in de Venloop.

Wedstrijdverslag Groet uit Schoorl Run 2012 from Losse Veter on Vimeo.

Patrick Stitzinger na Groet uit Schoorl Run 2012 from Losse Veter on Vimeo.

Vandaag  29 januari. Heb ik weer eens een cross gelopen. Het was een tijdje geleden, dat ik nog een cross liep. Helaas heb ik eerder dit seizoen enkele wedstrijden moeten afzeggen wegens lichte blessure en of ziekte.

Maar vandaag stond ik gelukkig weer aan de start. Na een redelijk goede trainingsweek was ik wel benieuwd hoe mijn benen aan voelde.  Het viel niet tegen. Kon lekker lopen, op een geweldig leuke ronde. Super ondergrond en kleine leuke heuveltjes lekker veel draaien en keren. Heb echt weer genoten, van het crossen. Dit waren bij mijn laatste crossen wel wat anders. En als leuk speeltje liep ik ook nog eens een parcours record. Die vorig jaar door mijn Duitse trainingspartners  Alexander Hahn gelopen werd

Misschien moet ik gewoon weer  Back to te Roots gaan en crossen in Limburg.

Vorig  jaar was ik hier 4de,  3 jaar geleden was ik 3de. Na het zien van de startlijst wist ik al dat een plaats tussen de 5 a 10 tot de mogelijkheden behoort. Dit betekent dat de wedstrijd  veel sterker was bezet als anderen jaren.  Ik had mij voorgenomen om er lekker in te vliegen.  Kijken hoe lang ik kon volgen. Zo gezegd zo gedaan. Het was wel behoorlijk glad op het parcour waardoor ik niet volle risico’s wilde nemen in de bochten maar niet zeuren gewoon volgen. Na ruim 3 kilometer voelde ik mij vrij sterk. Dus dacht ik laat ik mij maar even zien op kop. Een domme beslissing achteraf. Het tempo vloog nog een stuk omhoog. Terwijl er al flink werd doorgelopen. Door o.a. een hele sterke Gabius. Dit betekende voor mij losse met o.a.  Dame Tasama. Het leek erop dat we bij 5kilometer weer aansluiting konden krijgen. Maar ook hiervoor moest ik  tol voor betalen. Mijn benen wilde niet meer. Op-Kapot-Gestorven dit waren de worden die door mijn hoofd gingen. De laatste ronde, voelde weer goed aan. Ik finishde uiteindelijk al 9de en 20sec sneller als vorig jaar.

Conclusie, missie geslaagd. Ben even lekker diep moeten gaan en heb genoten van de wedstrijd en de strijd. Mijn verval achteraf was nog niet zo heel erg.  s’ Avonds lekker rustig nieuwjaar gevierd en nu op naar Egmond